Gorące tematy: Ryszard Opara: „AMEN” Smoleńsk Zostań BLOGEREM! RSS Kontakt
Uwaga! Wygląda na to, że Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript. JavaScript jest wymagany do poprawnego działania serwisu!
578 postów 2150 komentarzy

WPS

stanislav - narodowiec, realista, wielopokoleniowy łodzianin, demaskator antypolskiej obłudy

Na tropach partyjnego państwa PiS

ZACHOWAJ ARTYKUŁ POLEĆ ZNAJOMYM

Uwagi dotyczące likwidacji Ministerstwa Skarbu Państwa.

 

 
Likwidacja Ministerstwa Skarbu Państwa nie jest działaniem przypadkowym, a tym bardziej działaniem służącym poprawie nadzoru właścicielskiego nad majątkiem państwowym. Nadzór właścicielski będący w gestii Ministra Skarbu Państwa i podległego mu resortu miał oczywiście liczne wady. I nie tyle wynikające z uwarunkowań instytucjonalnych systemowych, ale przede wszystkim, przyczyną problemów był czynnik ludzki – personalny.
Wnikając głębiej w traktowanie przez rządzących, a jeszcze precyzyjniej przez partie polityczne – jako łatwy, należny, niczym nie ograniczony, niekwestionowany – łup partyjny.
Przypomina to klasyczną zdobycz wojenną, którą się wyrywa w walce i co najgorsze traktuje po macoszemu, jako coś przechodniego – nietrwałego. Stąd majątek narodowy po przemianach od 1989 r. został aż w tej skali roztrwoniony. Nieliczne jego fragmenty ,które pozostały do dnia dzisiejszego w dobrej, nie najgorszej kondycji zawdzięczają taki stan rzeczy, nielicznym rozsądnym lub pół rozsądnym ministrom, wiceministrom oraz innym dygnitarzom, także szeregu przyzwoitych ludzi pracujących w resorcie Skarbu Państwa oraz bezpośrednio w spółkach, przedsiębiorstwach państwowych.
Decyzja, więc o likwidacji resortu Skarbu Państwa poprzez zastosowanie tzw. modelu rozproszonego w zarządzaniu majątkiem narodowym przyporządkowując go poszczególnym resortom – de facto nic nie zmieniła a raczej pogorszyła jakość zarządzania publicznym dobrem.
Fragmentaryzacja poszczególnych składników majątku narodowego i pozbawienie ośrodka koordynującego, jakim było dotychczas Ministerstwo Skarbu Państwa pozbawiło spójności polityki nad państwową własnością.
Resortowe przyporządkowanie teoretycznie winno zmierzać w kierunku efektywności w zakresie wykorzystania majątku narodowego w układzie całej gospodarki z uwzględnieniem aspektu łączenia potencjału państwowego jak i znajdującego się w prywatnych rękach.
Lecz twierdzę, iż w naszym wykonaniu jest to teoria a nawet uwzględniając szereg polskich uwarunkowań przekreślających możliwość urzeczywistnienia takiego modelu, jest działaniem abstrakcyjnym. Przyporządkowanie resortowe spółek skarbu państwa poszczególnym Ministerstwom pogłębi dotychczasowe patologie , zmniejszy w sposób znaczący nadzór właścicielski wykonywany przez funkcjonariuszy publicznych w imieniu społeczeństwa . Jednocześnie jest dobrym kamuflażem, dobrą formą ukrycia przed opinią publiczną przez aktualnie zarządzających mieniem państwowym – likwidując jeden odpowiedzialny resort, na którym ogniskowała się krytyka działań rządzących na majątku państwowym.
Uwaga, w stworzonym obecnie modelu resortowym, brak jest komórek merytorycznie odpowiedzialnych pracowników za powierzony majątek narodowy, traktowanie z punktu widzenia problematyki danego resortu – jako piątego koła u wozu, zbędnego balastu. Oczywiście pozostaje tylko ta smaczna politycznie rola obsadzania swoimi, czyli łupu partyjnego. Nawet w poprzednim modelu Ministerstwa Skarbu Państwa była precyzyjnie określona odpowiedzialność personalna Szefa Resortu. Który podlegał mniej lub bardziej ostrej opinii publicznej. Więc upychanie ewidentnych nieudaczników napotykało na bariery ze strony Ministrów.
Od momentu rozpoczęcia procesu przekształceń własnościowych –( tzw. prywatyzacji złodziejskiej) nie znam szefa resortu skarbu państwa , poprzednio przekształceń własnościowych a ostatnio skarbu państwa, który by nie był poddany presji krytyki politycznej oraz medialnej. Był to jeden z bardziej ulubionych resortów nad którym opozycja mogła się politycznie znęcać, a media i dziennikarze mieć skarbnicę kontrowersyjnych i newsowych tematów.
Rzeczywisty cel likwidacji resortu.
Stawiam tezę, iż jedynym celem likwidacji resortu skarbu państwa jest chęć ukrycia przed opinią publiczną patologii kontynuowanej przez obecnie rządzących – sitwy, kolesiostwa, i partyjnej pajęczyny oplatającej niedobite resztki majątku państwowego.
Stan powyższy rzeczy jest bardzo wygodny rządzącym politykom tym bardziej, iż politycy opozycji i opinia publiczna nie zorientowali się i minie trochę czasu nim się zorientują o takiej formie kamuflażu. Oczywiście nie wytrzymują argumenty o rzekomych oszczędnościach, ograniczeniu biurokracji z faktem likwidacji resortu. Z perspektywy czasu okazuje się , iż oszczędności po likwidacji MSP, w dziale administracja są znikome a biorąc pod uwagę model rozproszony zarządzania, raczej wyższe. Ponadto ewidentnie widać, iż ta władza tworzy sobie ministerstwa, łączy je , likwiduje , nie uwzględniając kryterium merytorycznego a jedynie kierując się filozofią partyjnego przyporządkowania stref wpływów aktualnym partyjnym figurom. ( Patrz : podział w Radzie Ministrów Premiera Mateusza Morawieckiego ).
Przypominam sobie jednego z macherów politycznych w Prawie i Sprawiedliwości, który wręcz użył takiego sformułowania, „ iż ministerstwo trzeba zlikwidować i będziemy mieli czasowy spokój z atakami z tej strony ,a nim się później połapią to będziemy już dobrze obsadzeni.”
Osobiście nie wyobrażam sobie koordynacji i zarządzania majątkiem narodowym bez istnienia jednego ośrodka.
Polityczny stos.
Powołanie Dawida Jackiewicza na Ministra Skarbu Państwa moim zdaniem było przemyślanym działaniem w celu realizacji doktryny o bezcelowości utrzymywania resortu skarbu państwa. Dawid Jackiewicz jako dyspozycyjny w stosunku do partii politycznej funkcjonariusz ( ale to tak bezwarunkowo) zafirmował swoją osobą jako młody człowiek i dotychczas bez większych zarzutów polski polityk , parasol ochronny ( forma zasłony dymnej) dla niczym nie różniących się od PO, PSL ruchów kadrowych w spółkach skarbu państwa. Wiarygodność personalna miała tutaj istotne znaczenie. Ostatecznie będąc dyspozycyjnym partyjnie stał się wygodnym kozłem ofiarnym. Jego kompromitacja w atmosferze niedopowiedzeń stała się dodatkowym argumentem , stwarzającym klimat ku celowości likwidacji resortu skarbu państwa. W potocznym żargonie PiS-u padły stwierdzenia, iż mu – Dawidowi Jackiewiczowi odbiło. Wbrew pozorom Dawid Jackiewicz nie posiadał żadnej własnej frakcji a szczególnie w starych, twardych jądrach partyjnych nie był umocowany, wiec bez wyższych strat można go było poświęcić. Na co wskazuje między innymi fakt, iż nie był posłem, parlamentarzystą obecnej kadencji, więc nie ma utraty nawet jednej szabli.
Analogiczną sytuację widzę w przypadku Pawła Szałamachy , który nie będąc obecnym Posłem został szybko ustrzelony bez strat dla Klubu. Oczywiście , żeby nie kwilić został zaspokojony politycznym żerem . Proszę zauważyć, iż zarówno gro resortu Skarbu Państwa jak i Ministerstwo Finansów trafiły w ręce Mateusza Morawieckiego – to także nie jest dzieło przypadku.
Potwierdzenia lub zaprzeczenia wskazanych powyżej przemyśleń należałoby szukać w rozmowach z częścią zwolnionych pracowników lub tych którzy przeszli w stan spoczynku. Wbrew pozorom, przy takiej demoralizacji życia publicznego z jaką mieliśmy i mamy do czynienia w Polskiej Rzeczpospolitej Demokratycznej, spora część pracowników MSP to byli ludzie szlachetni, kompetentni i oddani sprawie.
Mamy was.
Brak Ministra Skarbu Państwa w składzie Rady Ministrów z punktu widzenia marketingu politycznego, to strzał w dziesiątkę. Nie ma kogo pociągnąć do odpowiedzialności za szeroko rozumiany nadzór właścicielski nad majątkiem państwowym. Efekty już są widoczne. Mamy do czynienia z atakami personalnymi za nieprzyzwoite apanaże, brak kompetencji w stosunku do poszczególnych Prezesów i członków zarządu Spółek Skarbu Państwa, i oczywiście nieobciążanie rządu za obniżenie jakości zarządzania.
Premier Rządu może spać spokojnie jego się nie czepiają. Parodia partyjniackiej demokracji czyli partiokracji na majątku narodowym!
Zaskakującym jest, iż to Prawo i Sprawiedliwość, szczególnie w okresie migdalenia się przed zdobyciem władzy, w trakcie tak zwanych zalotów wyborczych deklarowało solidność ,czytelność, transparentność, uczciwość w zarządzaniu majątkiem narodowym.
Sztandarowe hasło repolonizacja, czyli odzyskiwanie obszarów gospodarki narodowej przejętych przez obce podmioty. Także renacjonalizacja gospodarki polegająca na zwrocie do zarządu skarbu państwa majątku narodowego nielegalnie z naruszaniem prawa przejętego i sprywatyzowanego w przeszłości.
Osobiście byłem świadkiem w Prawie i Sprawiedliwości buńczucznych zapowiedzi i rozmów zmierzających do przebadania wielu procesów prywatyzacji spółek, przedsiębiorstw a w wypadku udowodnienia przestępczej działalności, na ich majątku – zwrot ich, na ile jest to możliwe jeszcze w naturze do skarbu państwa oraz przywłaszczenia na rzecz skarbu państwa majątku przestępców wytworzonego w trakcie działań bezprawnych.
Skąd obecnie bierze się niechęć, zapomnienie do takich kroków- okres zalotów minął ,władza zdobyta a realizacja tych zapowiedzi mogłaby się okazać bronią obusieczną. Wszystkie ekipy dotychczasowe z uwzględnieniem obecnie rządzących, mają w tej kwestii za uszami. A z populistycznych deklaracji w tej materii nikt nawet a szczególnie opozycja nie rozlicza, ponieważ nie jest to w jej interesie.
Ministerstwo Skarbu Państwa zarówno w zakresie zadań z repolonizacji gospodarki jak i renacjonalizacji gospodarki jest nie potrzebne, zbędne ponieważ oba te kierunki stanowią polityczną fikcję.
Uwagi do zarządzania w Spółkach Skarbu Państwa.
Mit Prezesów Spółek
Większość Spółek Skarbu Państwa, a szczególnie te duże, znaczące, są samograjem , zarządy spółek w znakomitej większości są tylko balastem obciążającym spółki. Często jednak przy inwencji twórczej i uwierzeniu w siebie partyjnych nieudaczników w zarządach poprzez ich eksperymenty mogą być czynnikiem szkodliwym . Spółki Skarbu Państwa odnoszące sukces , oparte w większości są na kompetencji średniej kadry zarządzającej, na poziomie dyrektorskim lub ich zastępców .
Zarządy spółek uwzględniając autonomiczną politykę i interes danej spółki muszą jednocześnie uwzględniać interesy, decyzje oraz kierunki strategiczne – struktury właścicielskiej. W tym wypadku realizowanej przez ministrów resortowych oraz rząd.
Z natury rzeczy na tym polu dochodzi do szeregu spięć, rozbieżności interesów, oczekiwań. Rolą zarządu spółki skarbu państwa jest więc łagodzenie, niwelowanie i poszukiwanie kompromisu. Personalnie zarządy spółek skarbu państwa rekrutują się z polityków czynnych , byłych polityków oraz osób związanych ze światem politycznym . Pojęcie bezpartyjny fachowiec, realnie nie ma prawie zastosowania, w praktyce jest unikatem, ma to charakter chwytu na potrzeby medialno- propagandowe.
Obecnie w praktyce, ukształtowane od początku funkcjonowania Polskiej Rzeczpospolitej Demokratycznej zarządy w spółkach skarbu państwa , w sposób zupełnie odpowiedzialny, można nazwać rezydenturą gabinetów politycznych lub politycznymi ośrodkami koordynacji, łączności pomiędzy firmą a światem polityki i rządzących. Tego typu konstrukcja nawet nie byłaby złą i naganną, gdyby to nie narosło kamuflażem kłamstw, a gdybyśmy o tym mówili w sposób jawny a de facto ujawniający stan faktyczny- bez zakłamania. Twierdzę, iż byłoby to wręcz zdrowe , gdyby oprzeć tę konstrukcję na jeszcze jednym czynniku – adekwatnej płacy do faktycznych zadań .Traktując tak upolitycznione zarządy spółek skarbu państwa w głównej mierze jako nadzorcę w imieniu właściciela. A w drugiej kolejności zarządzających samodzielnie i w interesie tylko i wyłącznie zysku, kondycji, dobra spółki.
Nie istnieje więc żadne uzasadnienie by zarządy i ich prezesi zarabiali w spółkach skarbu państwa tej wielkości apanaże z jakimi mamy obecnie do czynienia. Partyjny nominat w dużej spółce skarbu państwa zarabia od 100 tys. do 200 tys. brutto miesięcznie, jednocześnie w układzie rocznym ma procentowy udział w zyskach spółki i na przykład jest to 1.7 mln zł, czyli łącznie tego typu persona jest opłacana środkami publicznymi i kosztem spółki skarbu państwa w granicach 3-4 mln złotych rocznie. Dobrą ilustracją stanu rzeczy jest PKN Orlen i Prezes Wojciech Jasiński – mój były szef.
Niejednokrotnie w rozmowach, projektach politycznych z osobami, które dzisiaj cieszą się z tego przywileju zarabiania niebotycznych środków, czyli łupienia państwa niczym Wikingowie, podnosiliśmy , iż prezes zarządu spółki skarbu państwa i to z tej najwyższej półki, gdzie obecnie uposażenia przekraczają minimum 100 tys. złotych, winien zarabiać maksymalnie 30 tys. złotych netto. Przy uwarunkowaniu, iż uposażenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, pochodzącego z wyborów bezpośrednich i z nieporównywalnie wyższym zakresie odpowiedzialności niż Prezesi Spółek wynosi 35 tys. złotych brutto , czyli 24.5 tys. złotych na rękę – to państwo tolerujące taki stan rzeczy w Spółkach państwowych należy nazwać zwykłym pierdolnikiem.
Należy tylko zadać sobie pytanie, ile czasu jeszcze naród reprezentujący białą rasę i tysiącletnią tradycję chrześcijańskiej państwowości w czasie XXI wieku będzie to tolerował.
W kierunku przyzwoitości.
Zmierzam tutaj do rozwiązań, formy tabeli wynagrodzeń funkcjonariuszy publicznych, i ustalenia taryfikatora . Za pieniążki podatników z rozdania partyjnych nominatów nie powinniśmy tuczyć partyjnych opasów. W okresie więc zalotów przedwyborczych w pełni w Prawie i Sprawiedliwości było podzielane takie stanowisko że z tymi patologiami dotychczasowymi raz na zawsze należy skończyć.
De facto nadzorcy polityczni ( czyt. zarządy spółek) w imieniu rządu, który z natury jest polityczny , czyli zarząd spółki ( takie biuro polityczne) winien być bez tej demagogicznej otoczki traktowany i uposażany na warunkach akceptowalnych społecznie.
Jest to szansa normalnej stronie politycznej, by mogła oczyścić się z tego obrzydliwego procederu.
Wracając do samej istoty zarządzania w spółkach skarbu państwa, to zarząd polityczny ma prawo i obowiązek zatrudniania , ekspertów, menadżerów za pieniądze i to spore, nawet tej wielkości jakie obecnie idą na tak zwanych partyjnych fachowców, prezesów , czyli cały ten przekręt.
Dlaczego więc rząd tzw. „ dobrej zmiany” łupi jak poprzednicy Państwo. Nie do przyjęcia są w tym kontekście apele Prezesa Prawa i Sprawiedliwości Jarosława Kaczyńskiego o odnowę moralną w służbie publicznej.
Partyjniackie miernoty , szczególnie z otoczenia Pana Prezesa, nie są w stanie wyjść poza własny horyzont i utrwalone , patologiczne mechanizmy. Więc cel stawiany przez Prezesa PiS nie jest możliwy do osiągnięcia – bo nie o to rzecz tu idzie.
Frazeologia patriotyczno-katolicka Pana na Nowogrodzkiej ma służyć budowie mitu „Uczciwej Formacji Politycznej” kierowanej przez bezinteresownego przywódcę. W rzeczywistości majątek skarbu państwa i tego typu jego zawłaszczenie przez obecny rząd ma być fundamentem podstawy materialnej w budowie „Nowych” elit „Opanowanego Narodu” , wywodzących się i mających rekomendację – metrykę partii Prawa i Sprawiedliwości.
Krzysztof Tołwiński
Wiceminister Skarbu Państwa w Rządzie Jarosława Kaczyńskiego w 2007 roku
Poseł na Sejm VI kadencji , Klub Prawa i Sprawiedliwości w latach 2010-2011
W latach 2006 – 2015, do chwili powołania rządu przez Beatę Szydło , wspierał
Projekt polityczny PiS Jarosława Kaczyńskiego.
P.s. Tekst został napisany w styczniu 2017 roku. Niestety nie stracił na aktualności. Kapitulację przyjętego zarządzania w Spółkach Skarbu Państwa poprzez tzw. model rozproszony obrazują wyniki nadzoru właścicielskiego nad spółkami w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W III kwartale 2018 roku z nadzorowanych 40 spółek skarbu państwa przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi – 40 wykazywało wynik ujemny. Bilans za rok 2018 poznamy w I kwartale 2019 roku , należy symulować, iż będzie dramatycznie.
Co jeszcze musi zaistnieć , byśmy jako naród w swojej zbiorowej odpowiedzialności mogli się opamiętać? Smaczkiem z partyjnego kotła , w którym ciągle to samo się warzy , niech zilustrują nam zmiany personalne w PKN Orlen . Zasłużony Partyjny Mąż Stanu – skąd inąd zacny mój były szef Wojciech Jasiński, opuścił wyczerpujące stanowisko Prezesa PKN Orlen w 2017 roku , ze skromną kwotą ….. łaaadnych milionów złotych. Miejsce jego zajął partyjny mega fachowiec Pan Daniel Obajtek z przeszłością licującą z reputacją Prawa i Sprawiedliwości.
Niestety poświęcenie Dawida Jackiewicza, który będąc Europosłem tejże kadencji, zrezygnował z mandatu, by podjąć się dzieła likwidacji resortu Skarbu Państwa – nie zostało docenione. Wykorzystano naiwność i wiernopoddańczość partyjną , kompromitując młodego człowieka przed procesem zakończenia likwidacji resortu , w wyniku czego nie dotrzymano umowy w stosunku do Jackiewicza , iż po wyczerpanym ze w względu na stan zdrowia i wiek Wojciechu Jasińskim, zastąpi go na odpowiedzialnym odcinku partyjnego frontu, w fotelu Prezesa PKN Orlen.
Dekalog partyjny , niestety różni się od dekalogu człowieczeństwa.
Stąd przejęcie Orlenu przez Daniela Obajtka – ale to już na kolejne rozważania .
Morał dla nas taki , że teorią jest państwo, gdy rządzą partyjniaki.
 
autor: Krzysztof Tołwiński
wiecej: https://wiernipolsce1.wordpress.com/2019/01/13/na-tropach-partyjnego-panstwa/
 
 

KOMENTARZE

  • Skoro nie ma już Skarbu Państwa (narodu)...
    w postaci całych strategicznych dziedzin życia gospodarczego, kulturalnego i każdego innego, ale i także tzw Sreber Narodowych jak np Polskie Uzdrowiska, ale i np Polskie Koleje Linowe ze sztandarową kolejka na Kasprowy, to...
    po co nam Ministerstwo Skarbu Państwa (narodu, bo jest to chyba majątek narodu polskiego, którym chyba nigdy nie przestał być?)
  • @Jan Paweł 11:33:30
    Naród? Nie przestał. Majątek za to tak. ,,Zmienił właściciela,,
  • @Jan Paweł 11:33:30
    .. kolejnym krokiem będzie powołanie "ministerstwa dziedzictwa narodowego żydów" w Pollin.

    .. ten minister będzie miał większą władzę od premiera czy może nawet od Prezydenta Pollin.
  • Google tajnym narzędziem walki Tajnej Światowej Władzy Centrum >CIA /Mossad z dysydentami na świecie
    https://cont.ws/@detektywjarzynski/1192227
  • Morderstwo prezydenta Gdańska Adamowicza
    Ta cala sprawa mi brzydko śmierdzi...to inscenizacja służb specjalnych / ustawka dla podniesienia rankingu Owsiaka i dalszego ogłupiania ….ogłupiałych. Ja na to się nie nabiorę.
    https://www.youtube.com/watch?v=_xu8wwpZGX0

OSTATNIE POSTY

więcej

ARCHIWUM POSTÓW

PnWtŚrCzPtSoNd
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031